Radosław Śpiewak: Rynomanometria w alergicznym nieżycie nosa (rozprawa doktorska)

Wybrane aspekty metodyczne i zastosowania kliniczne rynomanometrii w alergicznym nieżycie nosa

Radosław Śpiewak

Rozprawa doktorska obroniona w Lublinie dnia 21 marca 1995.
75 stron + aneks z wynikami (57 stron), 47 tabel, 19 rycin, 140 pozycji piśmiennictwa.

Praca została nagrodzona:

  • Wyróżnieniem Rady Naukowej Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie (21.03.1995).
  • Dyplomem Honorowym im. Prof. Mieczysława Obtułowicza
    (Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, 21.11.1997).

Streszczenie

Wstęp

Rynomanometria jest metodą pomiaru przepływu powietrza przez nos oraz oporu, jaki powietrze musi na tej drodze pokonać. Mimo udoskonaleń technicznych, opinie o użyteczności tej metody w diagnostyce czynnościowej górnych dróg oddechowych są sprzeczne.

Cel badań

Celem pracy była ocena przydatności rynomanometrii aktywnej przedniej w diagnostyce i monitorowaniu leczenia alergicznego nieżytu nosa (a.n.n.), swoistej immunoterapii oraz farmakoterapii.

Materiał i metody

Badaniami objęto 563 chorych na alergiczny nieżyt nosa oraz grupę kontrolną (49 zdrowych osób). Zanalizowano:

  1. zależność wyników od płci i wieku oraz od strony, po której badanie wykonano,
  2. optymalne warunki pomiarowe do badania chorych na a.n.n.,
  3. spontaniczną zmienność drożności nosa w fazach objawowej i bezobjawowej sezonowego a.n.n.,
  4. zgodność wyników badania rynomanometrycznego z nasileniem objawów choroby oraz z wynikami rynoskopii,
  5. progowe (limitujące efektywne oddychanie nosowe) wartości przepływu i oporu nosowego,
  6. przydatność rynomanometrii w monitorowaniu alergenowej immunoterapii swoistej, oraz leczenia kaptoprylem (lek przeciwnadciśnieniowy),
  7. czułość i swoistość kontrolowanych rynomanometrycznie diagnostycznych prowokacji nosowych.

Zaproponowano nowe wskaźniki rynomanometryczne. Zastosowano autorskie algorytmy oceny powtarzalności badań i wyliczania wartości progowych przepływu i oporu nosowego. Załączono programy komputerowe wdrażające te algorytmy.

Wyniki

Nie stwierdzono wpływu płci i strony wykonania pomiaru na wynik badania rynomanometrycznego. Wykryto niewielkiego stopnia wzrost oporu nosowego z wiekiem badanych (r=0,23; p=0,008). Stwierdzono mierną korelacją pomiędzy oporem nosowym a uczuciem zatkania nosa (r=0,58; p=0,001), a także asymetrią przepływu a skrzywieniem przegrody nosa stwierdzanym badaniu rynoskopowym przednim (r=0,345; p=0,048). Określono zakres progowych wartości przepływu nosowego (280 cm3 s-1) i oporu nosowego (0,18 Pa cm-3 s), które do czasu opracowania norm populacyjnych umożliwią interpretację wyników rynomanometrycznych (np. w orzecznictwie). Wykazano cykliczne zmiany drożności nosa. Pokazano, że za pomocą rynomanometrii można wykryć spadek drożności nosa po układowym podaniu pojedynczej dawki alergenu w trakcie odczulania (potencjalne zastosowanie: monitorowanie immunoterapii swoistej). Możliwa była również detekcja spadku drożności nosa po przyjęciu pojedynczej dawki kaptoprilu (potencjalne zastosowanie: nieinwazyjne monitorowanie farmakoterapii). Wykazano stosunkowo niską czułość i swoistość rynomanometrycznie kontrolowanych prowokacji nosowych wykonywanych według obowiązujących kryteriów i zaproponowano odpowiednie zmiany.

Wnioski

Pobierz całą rozprawę doktorską (PDF 5,8 MB)


Contact information Start page of the website